TEMA 6 (diario): Edulingüe CLIL/AICLE

Como se sinala no dosier, adicamos unha parte da sesión á lectura e análise do plan EDUlingüe. Algunha das criticas comentadas na clase foron por exemplo como é posible esixir un B2 ao rematar bacharelato se o habitual hoxe en día é ter un nivel (real) A2. Polo que respecta ao profesorado, como o 30% deberá xustificar un C1 cando unha persoa adulta dificilmente pode chegar de un nivel A2 a un C1. En definitiva, que todos estes cambios en canto aos niveis de lingua precisan tempo e compromiso. Como posible solución comentouse que o lóxico sería implantar este plan dende a etapa infantil, así os cambios serían coherentes e progresivos.

Tamén se deu unha visión un tanto pesimista en canto ao enfoque lúdico e se criticou a inversión en auxiliares de conversa. Eu non estaba moi de acordo, creo que pode ser unha figura moi útil en canto que o alumnado se vexa en situacións lingüísticas reais e tamén pode ser un apoio para metodoloxías AICLE/CLIL, as cais comentarei máis adiante.

Un dos aspectos que a min me parece importante é o feito de poder acreditar os niveis de lingua, creo que é algo urxente e que à larga daría calidade à ensinanza de linguas. Outro aspecto moi positivo na miña opinión son as inmersións no estranxeiro para o alumnado. Algo que tamén sería a ter en conta para o profesorado. Plantexouse na clase que a formación do profesorado de linguas estranxeiras non ten que ver soamente coa innovación senón tamén con posibles períodos de inmersión lingüística que lle permitisen manterse reciclado.

En conclusión recollo unha expresión que empregou o profesor na aula “evitar a fosilización dos erros”. Insistiuse na importancia que ten a avaliación deste tipo de estratexias, non no sentido de porlles unha nota senón en analizar que se pode mellorar e tratar de atallar os puntos febles, pois parece ser que o plan EDUlingüe é a continuación doutro plan que acabou sendo papel mollado. Non serve establecer propostas de potenciación de linguas se logo non se levan a cabo coa eficacia pertinente. A visión global da aula foi que os obxectivos do plan edulingüe son imposibles de alcanzar en 2020. 

Por outro lado, o enfoque CLIL/AICLE/EMILE foi percibido como unha posible solución ao problema da temporalización das linguas estranxeiras no currículo. Defínese como a aprendizaxe integrada de contidos e linguas estranxeiras e consiste en desenvolver recursos, estratexias e destrezas de lingua en áreas non lingüísticas.

Na miña presentación o enfoque AICLE levouse a cabo baixo a forma dun proxecto lingüístico entre varias materias (lingua estranxeira, lingua e literatura española e as ciencias) e mesmo entre dous centros. Tal e como estaba plantexado pódenselle atribuír numerosas vantaxes:

• Favorece a aprendizaxe significativa
• Favorece a aprendizaxe colaborativa
• Fomentan a atención á diversidade
• Permite flexibilidade no emprego da lingua estranxeira
• Favorece as estratexias de andamiaxe

E ademais este proxecto é na miña opinión moi atractivo para o alumnado traducíndose este factor nunha alta motivación e participación.

Porén, non foi recibido como a panacea. Existen varios motivos polos que a metodoloxía AICLE non é un enfoque ideal. Por exemplo, a calidade dos contidos vese afectada à hora de seren impartidos en lingua estranxeira. Ademais descóidanse algúns aspectos como a exactitude gramatical e o coidado da lingua xa que un dos principios do CLIL é priorizar a fluidez da comunicación.

Por iso me gustaría concluír que este enfoque me parece máis tentador incluído nun proxecto ou tarefa deste tipo.